There is no spoon…

Have you guys seen that movie ‘The Matrix’?

I saw it a few weeks ago. Although I already knew the story and saw parts of it, the movie really freaked me out.

A summary (SPOILER ALERT!!!) of the story is as following. A guy, just living like you and I, is looking for ‘something’. He doesn’t really know what it is, but he is looking for it. Suddenly he is beeing contacted by a guy called Morpheus. Morpheus gives him the choice to know the truth. He chooses that he wants to know it, and it seems that the entire earth as he knows it, is just fiction. It is all programmed by a very large computer (the matrix) and projected on peoples minds.

Weird to think about. What if “The Matrix” is real? What if we don’t live the lives ourselves, as we think we do, but that we are programmed by some large computer? What if our reality is nothing more than some bits and bytes, everything we see, smell, feel and hear is fake?

Well, I’m quite sure that that is not true, but it made me think about something else. In what way is what we do really what we want to do? That is quite a vague question, but this is what I try to say; I live my life just the way I want it. At least, that’s what I think. But are all the choices I make really my choices? Simple example: If you ask someone: “Do you choose yourself what job you want to do?”, The answer will probably be ‘yes, of course!’ but I can tell you, it isnt!

Me for example, I will never become a professional baseballer, rugby player or soccerplayer, because I haven’t got the body for it. I will never become a professional balletdanceress, because my parents didn’t decide to let me start with ballet when I was only four years old. I will probably not become a Fireman(woman) because I’m a girl. Probably not a painter, plumber, or tiler, because I have (no offence) a quite high intelligence level. I won’t become a Rocket Scientist (I quitted my study) because I’m too dumb. No guitarist, drummer, artist, because I’m not creative. So can I really choose myself what job I will do, or is that all built in in my genes?

Well, maybe there ís a spoon, this world is no Matrix projection, but that doesn’t mean that all chioces we make are really our own chioces.

 

Are you sure it is not meant that you are reading this now?

Love, Esther

A ticket to space

100 km, zeggende honderd kilometer. Dat is de afstand die je omhoog gaat als je een zogenaamd ‘ticket to space’ koopt of wint.

Honderd kilometer, wat een enorm kleine afstand eigenlijk! Even ter vergelijking, de rit van mijn ouders naar mijn eigen huis is ongeveer 75 kilometer, Delft-Groningen is 240 kilometer, op een roadtrip wordt al snel 3000 kilometer afgelegd en een vliegvakantie naar de USA is zo’n 7000 kilometer ver weg.

Waarom is deze honderd kilometer dan zo bijzonder? Waarom trekt het zo veel mensen aan om in 10 minuten op die hoogte te zitten, en dan naar beneden te ‘dwarrelen’? Waarom voel ook ik die drang om, als ik ooit veel geld ga verdienen, te sparen voor zo’n ‘ticket to space’? Ik weet al wat me te wachten staat, ik weet precies wat er daar is, of wat er daar níet is… Ik weet de hoeveelheid zwaartekracht, de luchtdichtheid, de temperatuur, en ik heb al genoeg foto’s en filmpjes gezien van wat daar allemaal te zien is. Waarom is het dan nog zo fascinerend?

Ik zal proberen uit te leggen waarom het mij zo fascineert, waarom ik ‘Lucht en Ruimtevaart’ studeer, ik met open mond naar raketlanceringen kan kijken en plannen voor nieuwe ruimtemissies kan lusiteren. Waarom ik in groep 6 zei dat ik astronaut wilde worden. Waarom ik graag naar urenlange colleges ga over materialen die wel of niet warmtegeleidend zijn, ik jaartallen uit mijn hoofd leer over de eerste man op de maan, namen van ruimtemissies probeer te herkennen en een poster van 4m2 op mijn kamer heb over de ruimte.

Lieve lezers, het is DE RUIMTE! Het is zo groot, onbekend, nieuw, ongrijpbaar, onvoorspelbaar en alle mogelijkheden liggen open! Alles gaat zo ontzettend snel! 110 jaar geleden was de eerste vlucht door de gebroeders Wright, over ongeveer 2 jaar kunnen mensen van mijn studie, Doutzen Kroes, Armin van Buren, en een aantal anderen als eerste ‘gewone burgers’ de ruimte in. Het is anders dan álles wat je tot nu toe gezien hebt.

Het is zo enorm grote, zwart, lege ruimte met planeten, sterren, zonnen, kometen, meteoren, satellieten. Alles is enorm veel groter dan mij (niet dat ik zo groot ben, maar toch). Het idee dat je miljoenen, miljarden jaren kan reizen, en niet bij het eind komt. En mócht je ooit bij dat einde komen, dan is dat nóg leger dan alles daarvoor.

Gewoon wow. Onvoorstelbaar. Angstaanjagend. Superstoer!

En dan de wetenschap dat je een heel héeeeeel klein stukje die kant op kan gaan, een kleine blik kan werpen op die onmetelijke oneindigheid en iets dichterbij kan zijn bij dat onwerkelijke, dát wil ik dus.

En daar ga ik komende weken keihard voor leren, om mijn tentamens te halen, en een toekomst in de lucht/ruimtevaart te krijgen, zodat ik toch een stapje dichter bij dat ‘ticket to space’ kan komen.

Roze pasje

 

Na ruim 70 lessen, 2 keer afrijden en 2 weken wachten, had ik m eindelijk. Het felbegeerde roze pasje.
In Delft had ik natuurlijk geen auto, dus ik wachtte met smart tot het weekend, zodat ik mijn ouders mijn rij-skills kon laten zien.

Is het eindelijk weekend…  sneeuwt het.

De hele winter is het nog geen dag écht winter geweest, wil ik gaan rijden, slaat moeder natuur opeens toe met een dik pak sneeuw!

Balen, dubbel balen, maar het was niet anders. Ik had de hoop al opgegeven, mijn eerste keer rijden moest maar na het weekend gebeuren. Ik zag mezelf echt nog niet achter het stuur kruipen met sneeuw op de weg.

Mijn vader zag het blijkbaar anders. Zaterdagavond, ik kwam net uit mijn werk, zegt hij: ‘Ga je mee je broertje ophalen?’

Dad, really, you MUST be kidding me…
… Ik heb nooit in het donker gereden
… Nooit zonder instructeur gereden
… Nooit in een automaat gereden
… Nooit met sneeuw gereden
… Nooit in Houten (daar was mijn broertje) gereden
… Nooit in een auto gereden waar mijn lesauto in de laadklep paste
… Nooit met een passagier gereden

En mijn vader wilde dat ik ging rijden? No way! Mijn moeder dacht er hetzelfde over, maar mijn vader bleef erbij dat ik het wel kon.
Als hij het zo graag wilt, kan hij het krijgen ook!! Ik stap naar buiten en ga heel stoer achter het stuur van die achterlijk grote auto zitten. Toen kon ik niet meer terug natuurlijk. Ik de stoel afstellen, zit met mijn knieen tegen het dashboard om maar met mijn voeten bij de pedalen te kunnen, zet de auto in ‘Drive’, en rijd weg. Ik was nog geen 20 meter verder, of het begon al. Ik zette de auto stil. Vergeten de spiegels goed af te stellen… Afijn, spiegels gefixt, verder rijden, rustig de wijk uit rollen, ontzettend goed en overduidelijk kijken, Binnenspiegel, buitenspiegel, naast, Spiegelen, richting, voorsoorteren, het hele verhaal wat ik tijdens mijn miljoen rijlessen geleerd heb. Het ging best prima!

De wijk uit, snelweg op, echt heerlijk! Ik kan gewoon gas geven en remmen als ik wil rijden of stil staan! Geen last van de koppeling, schakelen, vervelende versnellingspoken, verkeerde versnelling, gewoon gaan! Nadeel is wel dat je totaal geen idee van snelheid hebt. Mensen die autorijden zullen het wel weten, je weet automatisch dat als je in zn 1 staat ongeveer 20 gaat, in zn 2 30 tot 40 km/h in 3 40-60, in 4 50-80 en in 5 80-100 rijdt. Natuurlijk is dat wel eens een beetje anders, maar je hebt je snelheid wel onder controle. In een schakelauto moet je echt op je snelheidsmeter kijken, of naar de auto’s om je heen, om te zien hoe snel je gaat. Is wel even wennen in het begin.

Toen kwam ik Houten binnen, ik had daar nooit gereden, dus ik kende niet de moeilijke kruispunten, rotondes, waar de verkeerslichten zaten, etc. Ik was echt aangewezen op mijn kijk-skills.

Houten is een redelijk nieuwe wijk/stad/whatever. Tenminste, het deel waar ik moest zijn. In nieuwe wijken hebben ze de vervelende tic om alles net een beetje anders in te richten dan andere wijken. Anders is het ook zo’n saaie onorginele bedoeling toch?

Zo ook de rotondes. De precieze situatie is wat lastig uit te leggen, maar het kwam erop neer dat ik vanaf de binnenste baan van de tweebaansrotonde, over een doorgetrokken streep, naar de afrit crosste, niet keek, geen richting aangaf, en later zag dat er 4 meter later een mooie aangelegde afrit vanaf die middelste baan was. Klinkt vaag? Het kwam erop neer dat ik hard faalde, en dat ik zeker was gezakt als ik die rotonde op mijn examen had moeten rijden.

Dan de wijk in waar mijn broertje was. Zo’n heerlijk ‘we doen alsof het oud is dus bouwen we kronkelige straatjes, smalle bruggetjes, en net geen brede wegen’ wijkje. Het eerste nieuwe-oudhollandse smalle bruggetje was een ramp. Ik heb geleerd om, zeker in woonwijken, een korte bocht te maken. Dus ook over dit bruggetje…

Gelukkig meldde mijn vader dat de auto een draaicirkel van minstens 300 meter had, dus heb ik bijna mijn schouder uit de kom gedraaid bij het corrigeren van mijn bocht (die auto is groot, maar dat stuur is ENORM!), en rolde ik netjes over het bruggetje.

Eindelijk kwamen we aan bij het huis waar mijn broertje was. Mijn broertje keek naar de auto ‘joepie, papa is er om me op te halen’  keek naar de passagiersstoel, zag mijn vader daar zitten, trok een onbegrijpend hoofd, keek naar de bestuurdersstoel, zag mij daar zitten, en trok een gezicht wat het meest weghad van een kruising tussen doodsangst en ongeloof dat ik de auto bestuurde en de auto nog heel was. Zie je het voor je? Ik lachte me kapot

Mijn broertje in de auto gesleept, vastgebonden, (nee hoor, het viel wel mee, eigenlijk vond hij het wel cool om bij zijn zus achterin te zitten) en weer terug gereden. Over de bruggetjes het wijkje uit, rustig door besneeuwde bochten, netjes over de killer-rotonde, en heel rustig afgeremd voor een verkeerslicht. Nog een mooi moment: Ik sta stil voor dat verkeerslicht, een Audimobilist komt naast me staan. Hij kijkt redelijk impressed naar mijn vaders auto, kijkt naar de bestuurder, en ziet mij daar zitten. Zelfde gezichtsuitdrukking als mijn broertje. Hij was ook opvallend snel weg toen het licht op groen sprong…

20 minuten daarna waren mijn vader, mijn broertje en ik thuis. We hadden het overleefd, en mijn broertje vertelde tegen mijn grotere kleine broertje dat het ‘nog best meeviel’, en vroeg meteen of ik hem voortaan naar sport kon rijden. Mooi compliment toch?

Komende tijd nog maar eens vaker eropuit met die auto, niet alleen omdat hij chill rijdt, maar vooral om andere automobilisten de stuipen op het lijf te jagen.

Gewoon, omdat het kan

SOG 2.0

Goedemorgen allemaal!
Ik weet het, eigenlijk zou ik nu hard aan het leren moeten zijn, maar veel liever houd ik jullie op de hoogte van wat er allemaal gebeurt in het mooie Delft.

Ik zit nu namelijk in de UB (universiteitsbibliotheek) te SOGgen met mijn grote vriend Dennis. Eigenlijk hebben we allebei al besloten dat we hopeloos verloren zijn, we hebben nog geen van de afgelopen 3 tentamens gehaald (denken we), en de komende 2 zijn ook redelijk hopeloos…
Daarom zit hij nu Reddit (=soort 9gag) te kijken, en ben ik een blogje aan het schrijven
Eerst nog even over het tentamen gister, wat een hopeloze bende was dat! ‘s ochtends nog wel even kunnen leren, ik was redelijk goed voorbereid, tot ik de toets zag. Wat een kansloze hopeloze bende was dat!
Allereerst het lokaal. We zaten met zo’n 400 man in een gymzaal, die in een opstelling stond dat iedereen met zijn gezicht naar het middenpad zat. Je zat dus het hele tentamen te kijken naar de depressieve gezichten van de 200 mensen aan de andere kant van de zaal. Erg rustgevend, bemoedigend en concentratiebevorderend natuurlijk. NOT.
Daarna het tentamen zelf. Uiteraard totaal anders dan de oefententamens. Opeens allemaal meerkeuzevragen in plaats van open vragen, dat werkt niet als je normaal al je tentamens probeert te halen door puntjes binnen te sprokkelen met opgaven die je ongeveer tot de helft weet.
Halverwege het tentamen kom ik bij het onderdeel wat ik KEIHARD geleerd heb. Aan het onderdeel waar we maar 1 college aan besteed hebben, heb ik minstens 10 uur zitten leren. Wat zie ik: 2 lullige vraagjes, van de 19… FML!
Opgave daarna, moest in theorie opzich ook nog wel lukken, maar ik kwam er NIET uit. Ergens zei een docent dat hij klachten had gehoord dat mensen gegevens misten om de opgaven te maken, maar dat als we, als we er niet uitkwamen, zelf maar gegevens moesten verzinnen. Het klonk echt als ‘Natuurlijk kan je het startgewicht van de spaceshuttle wel uit de gegevens halen, jullie zijn gewoon domme koeien’. Daarna besloten de surveillanten nog eventjes te gaan bellen, MIDDEN IN DE TENTAMENZAAL!
Tentamen ingeleverd, ik naar de andere zaal, waar de andere 300 studenten tentamen hadden. Wat hoorde ik: ze mochten er 1 a4tje aantekeningen bijhouden, halverwege werd gezegd dat er inderdaad de startwaarde van de spaceshuttle miste, en hoe ze dat precies moesten oplossen, ze hadden een normale tentamenzaal, en onze surveillanten hadden naar die zaal gebeld…
Lieve tentamenorganisatoren op de TU, DOE DAT EENS NIET MEER! Als het een normaal tentamen was geweest, had ik het waarschijnlijk wel gehaald..

Nu dus maar leren aan het volgende tentamen. Eigenlijk heb ik de hoop al opgegeven, maar de kans dat ik daar morgen zit en te zien dat het een keimakkelijk tentamen is, wat ik makkelijk had kunnen halen met 3 uurtjes leren wil ik niet riskeren.
Komede uurtjes zit ik hier dus nog wel. Gezellig met Dennis die inmiddels in slaap is gevallen. Elk uur even zeggen dat we hopeloos verloren zijn.

Who said that studying was fun?!

Nog even een nummertje wat het nog draaglijk houdt in dit suffe studeerhok, nog 2 toetsjes en daarna:
“We’re going out tonight
to kick up every light!
Take anything we want
take everything in sight!
We’re going till the world stops turning
while we burn it to the ground tonight!”

Nachtje doorhalen

Dag lezertjes,

1:45 Het is weer zover, ik zit in mijn tentamenperiode. Ik zit nu te leren voor een toets die om 9:00 vandaag begint. Ik heb afgelopen 4 dagen keihard geleerd voor dit vak, maar ik ben nauwelijks opgeschoten. Ik snap er geen donder van, en elke seconde vraag ik me af waarom ik niet meer heb opgelet tijdens de colleges.

Mijn tentamen zometeen gaat over 2 totaal verschillende onderdelen. Het eerste onderdeel is Materials and structures. Dit gaat over de materialen die gebruikt worden om vliegtuigen en ruimtevoertuigen te bouwen, wat hun eigenschappen zijn, en hoe de verschillende structuren in elkaar zitten (wat voor krachten er ergens op komen te staan, en wat voor materiaal/vorm je moet gebruiken om het vliegtuig niet uit elkaar te laten vallen). Het tweede deel gaat over ruimtevaart, de geschiedenis daarvan, verschillende soorten raketten, de baan van sattellieten of planeten, en de voortstuwing van raketten.

Ik móet dit tentamen halen, omdat ik anders aan het eind van het jaar écht niet genoeg puntjes heb om door te gaan met deze studie. Er zit dus maar 1 ding op, en dat is om de komende 7 uurtjes nog even te leren, zodat ik bij het tentamen moe, maar hopelijk wel slim genoeg ben om het te halen.

Naar mijn weten heb ik niet vaak een nacht doorgehaald om te leren. Ik ben dus benieuwd hoe het gaat worden, en wat mijn staat is over een uurtje of 5. Ik zal het hier bijhouden en zo jullie ook op de hoogte houden hoe het is om een nachtje door te studeren.

Voor degene die het interesseert, Now playing: Nickelback-Gotta be somebody

2:20 Ik baal. Het is nu echt al de 20e keer dat ik satteliet sateliet satelliet verkeerd schrijf. Na een half jaar leren over sattelieten moet dat er toch wel in zitten ongeveer?
FML, dat was 21…

Het leren zelf gaat nog wel lekker, ik ben inmiddels door het meest onmogelijke hoofdstuk heen (voel me enorm trots!) , alleen begint mijn bureau steeds minder en minder geordend te worden…

Now playing: Meat Loaf – Bat Out Of Hell

3:00 Mijn ogen doen zeer door die droge leerstof, mijn concentratie gaat richting de min-oneindig, mijn playlist op spotify is al 4 keer langsgekomen, ik weet nog steeds niet hoe sattelliet normaal geschreven moet worden, en mijn enormgrote bed ziet er wel heel aantrekkelijk uit. Ik denk dat ik zo meteen eventjes snel een driedubbel-sterke-koffie pauze in ga lassen…

Now playing: Queen-Don’t Stop Me Now

3:15 Het is een kopje thee met veel teveel suiker geworden. Mijn huisgenoten waren nog wakker, dus even gesocialized, en meegeluisterd met het gesprek over ‘gezamenlijke bekjes’ (=keren/personen dat/die je gezoend hebt, als je een gezamenlijk bekje hebt, heb je dus allebei dezelfde persoon gezoend…). Bleek dat 2 huisgenoten (een gast (=jongen) en een chick (=meisje)) met een gast een gezamenlijk bekje hadden gelegd (een bekje leggen = zoenen), ze waren er trots op. Ik besloot maar weer terug te gaan om verder te leren…

Now playing: Nothing, ik had de muziek uitgezet. Muziek aan: Queen-I Want To Break Free.
YIIIIEEEEHHAAAAAA!!!  AIR GUITAR SOLO/PLAYBACKSHOW MET EEN BALPEN!!! nu weer verder met leren

3:25 Concentratie is op. Leuk om naar buiten te kijken en te zien dat ik niet de enige last-minute student ben. Er branden nog veel lampen bij andere studentenkamers, zeker voor dit moment van de dag/nacht. Eigenlijk moet ik dit oefententamen nog afmaken, maar ik denk niet dat ik het nog lang uithoud met mijn steeds herhalende playlist (bij deze, weet je nog vrolijke uptempo pop/softrock nummers (Zoals:  Hit the Road Jack, Livin’ on a Prayer, Crazy Little Thing Called Love en Eye of the Tiger, please, zet ze hier in een reactie, dan kan ik mijn playlist weer wat aanvullen…) en mijn dichtvallende ogen. Nog 1 opgave afmaken, en dan maar even powernappen tot 6:00. Dan heb ik voor het tentamen nog 2 uurtjes om te leren, moet goedkomen toch?

Now playing: Guns ‘n Roses -Sweet Child ‘o Mine

3:35 Welterusten!

Now playing: Irritante spotify reclame & Bon Jovi – Runaway

6:15 Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee…

6:45 Goedemorgen!

Dit is echt geen fijn gevoel. Ik heb de wekker maar een half uurtje laten snoozen, anders was het echt niet goedgekomen. Eventjes snel wat voedsel naar binnen schuiven, en dan leren.

7:10 Haha, ik kwam een huisgenoot tegen, ik denk dat hij gister teveel gedronken heeft, en zich nu nóg kutter voelt dan ik. Dat maakt mijn dag voorlopig even goed. Nu nog even keihard samenvattingen leren, en zometeen aan de bak. Lieve lezers, bedankt voor de mentale steun deze nacht, en ik houd jullie op de hoogte over het resultaat van de toets.

Now playing: Gipsy Kings – Bamboleo

Slot: Moraal van het verhaal: Begin op tijd met leren, laat je niet teveel afleiden tijdens colleges, daar win je heel wat uurtjes slaap mee in de dagen voor je tentamen…

 

Edited on 16/04: Ik heb het tentamen niet gehaald. Ik had een mooie, nét niet voldoende. Een 5. Volgende keer beter!

Happy new year!

To end the last year in a good way, and start the next year even better, I’ll write a newyearseve blog

Last year, well, I never expected it to be like this, I decided to switch my education, I moved to Delft, met so many new people. In short I can say it was a really good year.

In this way I wanna say thanks to all people that made it such an awesome year. My friends at home, my new friends in Delft, you are great! Without you I couldn’t look back on such a good year, with all your parties, bowling nights, times we went pooling, we went to the beach, we walked and talked, we had fun during colleges, went to Barcelona, or all the other good things we did. Also the hard times, love problems, or talking about things that botherd us for a long time… I am really happy I can call you my friends <3

Dear readers, I wish you all a verry, merry, healthy, happy 2012. I hope the next year will be at least as good as last year.

As a good last-day-of-2011-quote I will advise you: Be gratefull to the past, expecting to the future, and enjoy every single moment in your life. Don’t think to long about the bad things, but never ever forget the good things. Love your friends and live everyday as if it would be your last.

 

Happy new year!!

Hopen is voor Papen!!

Dag allemaal!

Vandaag wil ik jullie iets bijbrengen over de Delftsche taal en cultuur, voor zover ik die de afgelopen 6 weken heb leren kennen.

Ik heb geen idee in hoeverre jullie dat hebben op je studie of op je werk, maar in Delft, op de studie en studentenvereniging wordt echt bijna een andere taal gesproken dan ik thuis gebruik. Er zijn zoveel termen die je leert kennen, zoveel uitdrukkingen die je enorm snel overneemt, en je complete woordenschat verandert.

Allereerst zal ik jullie een lesje Delftsch geven, omdat dit een moeilijk braviale taal is

Braviaal: Bijvoegelijk naamwoord, betekenis lijkt op ‘Mooi’ ‘Awesome’  en ‘Een beetje gek maar toch heel cool’.
Moeilijk: Bijvoegelijk naamwoord wat overal voor kan, met betekenis ‘heel erg’
Chick: Algemene benaming voor meisje of vrouw
Joepi-LR: Beste biermerk wat er bestaat. (LR- versie van Jupiler)
Hopen: Iets erg graag willen, wat eigenlijk buiten je bereik is
Lid: Iemand die bij een studentenvereniging is aangesloten
Knor: Iemand die niet bij een studentenvereniging is aangesloten (afkorting van Kent Niet Onze Regels)
Paap (meervoud: Papen): Iemand die lid is bij studentenvereniging ‘Virgiel’.  Virgiel is (was) de katholieke vereniging van Delft, een bijnaam van katholieken zijn papen, vandaar.
Regelen: Versieren
Atmosfeer: Bar in het gebouw van Lucht- en Ruimtevaart

En dit is nog maar een begin van de Delftsche woordenschat, hiernaast heb je nog Suf, Brokken, ULF, Leidsche Kip, Vloerpizza, Adten, Dichttikken, Inkoppen, Uitspelen, Eindbaas, B’vo, Cmille, Heerschen, Kaal, Kneiterkaal, Nul, and so on…

Met deze zeer basis basiskennis wil ik een beetje proberen uit te leggen hoe het in Delft is, als een van de weinige chicks op mijn studie.

Het probleem is namelijk, zeker als je redelijk entausiast bent over dingen, als je veel mee doet, en vaak in de Atmosfeer zit, je als chick nogal snel opvalt. Niet alleen bij eerstejaars, maar ook bij 2e, 3e, 4e en zelfs 5ejaars. Opzich geen probleem, maar het nadeel is dat sommige jongens na 1 gezellig gesprek meteen hopen dat ze je kunnen regelen (heel hard denken dat ze je kunnen versieren).

Verder is het als man ook geen pretje, de meeste eerstejaars zijn nog wel optimistisch, maar de ouderejaars weten hoe moeilijk het is om een chick te kunnen vinden in het Moeilijk Braviale Delft. De chicks die hier rondlopen zijn óf bezet, óf niet geinteresseerd in jongens, óf niet geinteresseerd in nerds, óf gewoon ontzettend lelijk. Als je dan een chick tegenkomt die opzich nog wel aardig is, moet je meteen je kans grijpen natuurlijk!

Buiten deze twee basiskennisregels is er nog zoveel meer te leren in Delft! Ik zal jullie op de hoogte houden als ik weer eens iets leuks heb meegemaakt of geleerd, kunnen jullie vast wel waarderen

Bye!! xx

Housewarming ^^

Wow, I passed the 1000 blog views, thanks guys!
Oh, and I’m planning a housewarming day, I think somewhere in two weeks. I’m not sure yet how I’ll do it with bikes (Delft is actually too big to walk) and food (if you will eat at my place or if we go eat (ONBEPERKT SPARERIBS!!) in Delft, and have an afterparty at my place, but I’ll keep you posted about that.

Oh, and I found the song I wanna play at my wedding! It really expresses hou I hope to feel at my wedding, the promise to stay with him forever, because that is the thing I most want to…

30 Day Song Challenge: Day 23

To pick up an old project, I’ll restart writing blogs in english, and finish my 30 day song challenge. More to prove myself I really am able to finish things

Day 23: a song you want to play on your wedding.
Well, as you all know I don’t have a boyfriend yet, so a marriage won’t happen in the short future (however, I met a boy today, and well… he was kinda cool… but I don’t even know his name yet, so I don’t hope on a relationship or marriage yet :p)
But when I’ll marry someone it should be a song that suits both of us, and has a special meaning to our relationship. You know, that cliché ‘first dance’ song or the song you always sing together…

So, well, that song must arrive together with my boyfriend, and when that happens, I’ll tell you what song it will be

Laterrr!! xxx

Delft&co

Liever lezertjes,
Hier mijn eerste blogbericht vanuit Delft. Het is wel zichtbaar vanaf wanneer ik ben gaan studeren, de dag ervoor heb ik mijn laatste post geplaatst. Maar op verzoek van velen (thanks Lieke ) een blogje uit Delft.

Het is hier echt ONT-ZET-TEND gaaf! Echt, ik had me niet zo’n zorgen moeten maken aan het begin van mijn studie, want het is alles meegevallen. Op eerstejaarsweekend al veel nieuwe mensen leren kennen, en in de eerste 2,5 schoolweek zijn dat er alleen maar meer geworden. Ik heb nu een groepje van ongeveer 5 of 6 jongens waarmee ik echt regelmatig omga, daarbij 2 hele chille huisgenoten, en zeer veel vrienden, kennissen, fans en stalkers

Sinds afgelopen zondag heb ik mijn kamer in Delft betreden, dus als de gemeente een beetje opschiet met al het papierwerk, ben ik officieel geen inwoonster meer van Stichtse Vecht (gelukkig maar, ik vond het toch al niets meer sinds het zo heet) maar ben ik trotse Delftenaresse ^^
Mijn kamer, tsja, het is gewoon awesome! Ik ga wel even wat foto’s maken en uploaden, dan hebben jullie misschien een iets beter beeld over mijn tijdelijk paleisje
*Ruimt op*
*Zoekt camera*
*Kan camera nérgens vinden*
*Zoekt beter*
*Maakt foto’s*

Jup, ik ben inmiddels een kwartier verder, jij waarschijnlijk 10 seconden, maar finally heb ik wat foto’tjes ^^
Aaaah, bezoek is er! Maar ze kunnen wel even wachten tot ik klaar ben met blogschrijven, jullie zijn sowieso belangrijker!

Ik hoop dat de foto’s een beetje duidelijk zijn, en anders moeten jullie maar eens langskomen!
Liefs!! xxx